Ze verscheen in een rode jurk op het verlovingsfeest en trok meteen de aandacht van de sjeik, maar een paar uur later verdween ze — wat er gebeurde schokte iedereen 😱🤯😨
Tot die nacht had Naomi geprobeerd niet aan het verleden van haar familie te denken. Zeventien jaar eerder was haar vader Edward omgekomen bij een auto-ongeluk op de terugweg uit Europa. Dat had de politie tenminste gezegd, en na verloop van tijd was Naomi gestopt met twijfelen aan die versie. Hij werkte in de internationale vrachtvervoer tussen Europa en het Oosten, maar haar moeder had haar nooit details verteld.
Naomi was nu zevenentwintig en kwam naar het verlovingsfeest van haar beste vriendin Lillian. Ze droeg de rode jurk die ze al lang aan haar vriendin wilde laten zien.
“Naomi, waarom kom je hier in vredesnaam in die jurk?” vroeg Lillian zachtjes maar geïrriteerd.
“Wat is er mis mee? Jij zei zelf dat hij me goed staat.”
“Denk je niet dat het niet nodig was om hier zoveel aandacht te trekken?”
Lillian keek om zich heen en greep haar toen abrupt bij de arm.
“Goed, probeer gewoon uit het zicht van vreemde ogen te blijven, en vooral uit de buurt van die man daar bij de verre muur. Kijk hem niet aan. En vooral, loop niet langs hem.”
Naomi keek toch. Een lange man in een donker pak stond volkomen rustig tussen de gasten, maar niemand in zijn omgeving veroorloofde zichzelf om te hard te praten. Hij heette Zayn Al-Malik. Een invloedrijke sjeik van wie velen hadden gehoord, maar die maar weinigen echt kenden. Hij was als eregast naar het feest gekomen.
“Waarom zou ik bang voor hem moeten zijn?” vroeg Naomi.
“Omdat hij gevaarlijk is. Blijf gewoon bij hem uit de buurt.”
“Goeie god, oké.”
Naomi liep naar de tafel toe, en probeerde niet meer naar Zayn te kijken. Maar Zayn had haar al opgemerkt. En al snel merkte hij iets veel verontrustenders op.
Twee obers hielden Naomi al te lang in de gaten. Een van hen deed meerdere keren alsof hij zijn dienblad rechtzette, terwijl hij eigenlijk het meisje in de gaten hield. De ander gaf onopvallend seintjes aan een man bij de uitgang. Die keek voortdurend op zijn telefoon en wierp af en toe een blik richting Naomi.
Zayn fronste zijn wenkbrauwen.
“Wie is die vrouw in het rood?” vroeg hij aan zijn lijfwacht.
“De vriendin van de bruid. Naomi.”
“Heeft iemand de mensen gecontroleerd die haar in de gaten houden?”
De lijfwacht keek naar de obers.
“Nee. Wat maakt u ongerust?”
Zayn antwoordde niet meteen. Zijn blik bleef rusten op de man bij de uitgang.
“Begin nu. En laat niemand van hen naar buiten.”
Op dat moment gingen de lichten in de zaal plotseling uit.
Er klonken kreten, servies viel op de grond, iemand botste tegen een tafel. Een paar seconden lang heerste er volledige duisternis.
Toen het licht weer aanging, was Naomi verdwenen, samen met de obers en de man bij de deur.
Zayn bewoog zich onwillekeurig naar de uitgang.
Op de parkeerplaats stond Naomi’s auto. Het portier stond open, en op het asfalt lag haar telefoon.
Een paar uur later opende Naomi haar ogen in een onbekende ruimte. Haar handen waren vastgebonden, haar hoofd tolde, en voor haar stond een man.
“Waar is het boek dat je vader zeventien jaar geleden heeft verstopt?”
Naomi keek naar hem, zonder er iets van te begrijpen.
“Waar heeft u het over? Ik begrijp het niet. Hoe kent u mijn vader?”
De man deed een stap dichterbij.
“Het lijkt erop dat ik meer over hem weet dan jij zelf.”
Op dat moment klonken zware voetstappen achter de deur. De man draaide zich abrupt om, en Naomi werd nog banger. In haar hoofd tolden een miljoen vragen. Ze begreep niet wat er aan de hand was, waarom juist zij was ontvoerd, en wat haar vader met dit mysterieuze boek te maken had.
En precies op het verschrikkelijkste moment van haar leven gebeurde er iets waar absoluut niemand op had gerekend. 😨
Vervolg in de reacties… 👇👇👇
De deur ging abrupt open, en Naomi zag Zayn.
“Zayn?… Wat doe jij hier?”
Hij liep snel naar haar toe en sneed de touwen door.
“Nu is er geen tijd voor vragen. We moeten weg.”
“Maar wie zijn jullie eigenlijk? Waarom heeft iedereen het over mijn vader?”
Zayn keek haar recht in de ogen.
“Omdat ik Edward kende.”
Naomi verstijfde.
“Wat?”
“Hij werkte samen met mijn vader. Ze deden aan vrachtvervoer tussen Europa en het Oosten. Zeventien jaar geleden zijn ze in dezelfde auto omgekomen.”
Naomi kon niet geloven wat ze hoorde.
“Maar mijn vader is alleen omgekomen.”
“Zo moest de officiële versie eruitzien.”
Zayn vertelde dat Edward en zijn vader voor hun dood een illegale constructie hadden ontdekt die verband hield met het vrachtvervoer en de mensen die hun bedrijf gebruikten. Ze hadden bewijs verzameld en het verstopt in een boek, dat werd bewaard in een van de oude pakhuizen.
“Waarom hebben ze mijn vader dan vermoord?”
“Omdat hij weigerde het boek af te geven.”
“En waar is het nu?”
Zayn keek haar aan.
“Jij hebt het al die tijd bij je gehad.”
Naomi verbleekte.
“Wat?”
Zayn legde uit dat het boek verstopt was in een oud kistje dat Naomi’s moeder haar had gegeven na de dood van haar vader. Ze had nooit geweten dat er iets belangrijks in zat.
Naomi herinnerde zich het kistje en begreep waarom de ontvoerders er zo zeker van waren dat zij het antwoord wist.
Maar er bleef nog één vraag over.
“Waarom heb je me geholpen?”
Zayn zweeg lange tijd.
“Omdat Edward het leven van mijn jongere broer heeft gered voordat hij stierf. Ik kon hem toen niet redden. Maar vandaag laat ik niet toe dat ze zijn dochter meenemen.”
Naomi keek naar Zayn, en tussen hen verdween voor het eerst de oude behoedzaamheid.
Een paar dagen later werd het bewijs uit het boek aan de politie overhandigd. De mensen achter de ontvoering werden gearresteerd, en de werkelijke omstandigheden van de dood van Edward en Zayns vader kwamen eindelijk aan het licht.
Naomi was niet langer bang voor het verleden.
En Zayn besefte dat hij bereid was voor deze vrouw te vechten, niet uit een schuld aan haar vader, maar omdat hij van haar was gaan houden.
En na zeventien jaar sloot één oud boek eindelijk het verhaal af dat ooit door twee inmiddels overleden vrienden was begonnen.
